De harde realiteit achter een zacht woord

Wendbaarheid. We horen het al maanden; in jaarplannen, boardrooms en pitches. Het is het nieuwe sleutelwoord in industriële strategie. Zo vaak gebruikt, dat het bijna aan kracht verliest. Tot je naar de actualiteit kijkt.

China beperkt de export van zeldzame aardmetalen richting Japan. De G7 buigt zich versneld over hoe we onze grondstofketens minder afhankelijk maken. En op 14 januari lag een groot deel van Amsterdam stil door een stroomstoring; lokaal, maar een scherpe herinnering aan de kwetsbaarheid van onze infrastructuur.

En dan Groenland. Niet als bijzaak, maar als geopolitiek brandpunt. Trump herhaalde deze week dat hij het eiland onder Amerikaanse controle wil brengen, desnoods met militaire middelen. Denemarken, Groenland en NAVO-partners als Zweden en Duitsland reageren met versterking.

Bizar? Misschien. Maar ook dodelijk serieus. Grondstoffen, ligging en macht komen samen. En wat gisteren ondenkbaar leek, is vandaag een reële factor in je risicoprofiel.

Wendbaarheid is niet reageren maar vooruitzien

In bedrijven zien we vaak het tegenovergestelde. Daar ligt de focus op het effect op korte termijn: grondstofprijzen, beschikbaarheid, levertijd. Maar wie stuurt er op de langetermijnpositie? Wie onderzoekt afhankelijkheden en scenario’s die misschien nog niet urgent zijn, maar wel bepalend worden?

Ik zie het regelmatig terug aan de selectietafel. Bedrijven, maar zeker ook investeerders, die op zoek zijn naar een operationeel leider “met ervaring in crisissituaties”, maar eigenlijk iemand nodig hebben die scenario’s kan doorgronden vóórdat de crisis zich aandient. Wendbaarheid is dan niet improvisatievermogen, maar strategisch bewustzijn. Kandidaten die daarin het verschil maken, combineren rust met scherpte, en weten dat niet alles wat urgent lijkt, ook belangrijk is.

Wendbaarheid betekent kunnen schakelen omdat je begrijpt waar het grote spel gespeeld wordt. Omdat je anticipeert op structurele verschuivingen; in markten, in technologie, in internationale verhoudingen.

Wendbaarheid is ook: richting geven in onzekerheid

Wendbaarheid vraagt niet om alles los te laten. Juist niet. Het vraagt om koers houden, maar flexibel zijn in hoe je daar komt. Om kunnen aanpassen zonder de essentie te verliezen. En om leiderschap dat niet alleen kijkt naar de dag van vandaag, maar durft te denken in posities, allianties en bredere context.

Wie zich alleen richt op het managen van de brand van vandaag, mist het grotere plaatje. Wie het grotere plaatje durft te zien, blijft relevant ,ook als het landschap verandert.

Wendbaarheid is geen buzzword. Het is een manier van kijken. Een manier van leiden. En steeds vaker: een voorwaarde om overeind te blijven.