De ins en outs van een tankenpark runnen

Wat een uitdaging: op een draaiende plant het tankenpark vervangen. Sven van den Hil van LBC Tank Terminals Group nam de aanwezigen op de door Endress+Hauser georganiseerde Dag voor Tankterminal- & procesindustrie mee hoe zij dat klaarspeelde. Andere (gast)sprekers presenteerden de ins en outs van tankmeting.

Het expansietraject van LBC strekt zich uit over Vlissingen en Rotterdam. LBC startte in Antwerpen in 1946 als Haven Belangen NV. In 1999 verwierf het de oude plant van DOW in Rotterdam, daar startte zo’n tien jaar geleden het Rainbowproject. Alles in een keer ombouwen in de begin 50 gebouwde chemieterminal in Rotterdam was financieel niet haalbaar. Dus bedacht men de cirkelmethode, met als het ware regenboogbanen vandaar de naam. Daarbij wordt steeds een deel afgebroken en weer opgebouwd. ‘Cirkel’ 1 omvatte in 2014 het afgraven van de buitencirkel, waarna in 2015-2016 opnieuw werd opgebouwd wat in 2017 kon worden opgeleverd.

Rainbowcirkel 2 zorgde na ombouw in 2018-2019 voor 60.000 m3 opslag. Rainbow 3 startte met de sloop en vervolgens de engineering in 2020. Inmiddels staan er 36 nieuwe tanks met een extra opslagcapaciteit van ongeveer 88.000 m³ en een nieuwe laad- en losfaciliteit voor bloktreinen. En dat met nog steeds de rest van de terminal in gebruik. Inmiddels is 99% van de tankinhoud besproken door klanten. Door de dedicated-methode behoudt elke klant zijn eigen tanks en brengt het bedrijf het contaminatierisico naar nul.

Voor de werf in Vlissingen bestaan inmiddels ook herinrichtingsplannen. Dan schakelen ze daar over op opslag van hernieuwbare energie en er komt een ammoniakkraker. In Dortmund bouwt LBC inmiddels ook een opslag voor nieuwe stoffen als CO2 en ammoniak. En sinds vorig jaar is de Japanse rederij M.O.L. (900 schepen) eigenaar van het bedrijf.

Tankmeting

Na Sven van den Hil gaf Volker Schulz van Endress+Hauser een technische verhandeling over de keuze voor de optimale tankmeting zonder uit te komen bij complexe en inflexibele systemen. Want het staat en valt bij een betrouwbare meting, voor de voorraad en voor de afrekening. Meten gebeurt op drie punten: de vulleiding van schip naar tank, het vulniveau in de tank zelf, en tijdens het overladen van tank naar vrachtwagen. Los van het feit dat er verschillende tankvormen bestaan, spelen ook buitentemperatuur en het medium mee. Als voorbeeld gaf hij een tank van 15m hoog en 30m doorsnee met een inhoud van 10.603 m³. Minimale afwijkingen als een niveauonzekerheid van ±1 mm, een temperatuurafwijking van ±0,25 ºC en een vochtigheidsverschil van ±0,5% kunnen al tot grote volumeverschillen leiden. Vervolgens gaf hij voorbeelden uit het programma van Endress+Hauser. Sommige deelnemers in de zaal gaven aan dat ze het uit het gamma nemen van de 26 GHz bij de radaropties betreuren, waardoor ze moesten overstappen naar 80 GHz.

Gebruikers krijgen via HART in de Tanksidemonitor alle data binnen zodat de operator onmiddellijk ziet of het goed zit. Kalibratie van de instrumenten verricht Endress+Hauser in het uitgebreide testcentrum in Basel.

Na het tonen van een aantal praktijkopstellingen ging Volkert ook nog in op de specifieke meeteisen voor LNG en cryogene tankopslag waar de tanks de behoorlijke temperatuurdalingen moeten aankunnen.

Wet- en regelgeving

En er is het een en ander gaande in tankmetingland, liet Erwin Post van de instrumentatiespecialist in zijn presentatie zien. Voor statische meetinstrumenten die gebruikt worden voor geregelde meettaken moeten Europese landen zelf nationale wet- en regelgeving opstellen. De in Nederland geldende Regeling National Autonoom Geregelde Meetinstrumenten wijzigde in 2016 met een transitieperiode van tien jaar. Die is dus inmiddels voorbij maar er bestaat nog steeds een kloof tussen de strikte grenzen aan de maximaal toegestane fouten en meetonzekerheden en de daadwerkelijke, industriële praktijk.

Om die te overbruggen, ontwikkelde NEN de nationale, technische overeenkomst NTA 8310 (Statische vloeistofhoeveelheidsmeters= SVHM). Een werkgroep is inmiddels bezig om vast te stellen hoe het meest onduidelijke Artikel 79 uit de regeling moet worden geïnterpreteerd. De Regeling geeft maximaal toelaatbare fouten voor de gemeten of herleide hoeveelheid (in een statische vloeistofhoeveelheidmeter) en geeft maximaal toelaatbare onzekerheden voor het aangewezen volume in meetreservoirs.

Maar de industrie wil een NTA waarmee iedereen de berekening op dezelfde manier uitvoert, de Regeling op een eenduidige manier interpreteert en de certificatieprocedure op dezelfde manier doorloopt. De werkgroep beoogt het ontwikkelen van een NTA met daarin de beschrijving van de berekeningsmethode voor de bepaling van het onzekerheidsbudget voor statische meetinstrumenten die vallen onder de Regeling. Daarnaast is het belangrijk te standaardiseren welke andere zaken nodig zijn voor de certificering van een SVHM.

Oud en nieuw vermengen

Nog even terug naar LBC want waar de tanks en pompen allemaal hetzelfde bleven, draaide de vernieuwing vooral om de instrumentatie. Overigens valt er niet te tornen aan Double block&bleed -afsluiters zo getuigden ook Svens concullega’s in de zaal. Maar hoe ga je het geheel dan runnen? En Endress+Hauser kon hem ook nog niet overtuigen om af te stappen van de 4-20 mA stroomlus. “Iedereen snapt deze meest gebruikte, analoge methode voor het communiceren en verzenden van meetsignalen in de wereld van industriële instrumentatie en procesbesturing. Het is eenvoudig, betrouwbaar en effectief voor het verzenden van sensorgegevens over lange afstanden en je kunt er nog steeds veel mee doen.”

Maar hoe kom je van Smart Commissioning naar Smart Maintenance? Allereerst start Smart Commissioning met engineering vinden ze bij LBC. “Elke asset krijgt een productpaspoort met een tagnummer dat hem begeleidt van engineering tot handover. Want een versnipperde levenscyclus is dubbel werk en levert vertraagde gegevens en verlies van kennis over bedrijfsmiddelen op.”
Dat digitale productpaspoort maakt alle vervolgstappen een stuk makkelijker. Tot aan smart maintenance aan toe. Met 3.200 instrumenten, 285 controlekleppen, 5.500 open/dichtkleppen en 2.250 handmatige kleppen met positiedetectie een hele geruststelling.

En natuurlijk kon Endress+Hauser meegaan in het ‘ouderwetse’ traject. Jaap Westeneng: “Hart is weliswaar niet de snelste maar wel betrouwbaar. Ook de kleppen van derden krijgen een plaatsje op ons daarvoor ingerichte Nettilionplatform.”

En dan krijgt de klant alle informatie over de toestand van zijn instrumentatie. Goed voor monitoring en het helpt ook om het arbeidstekort een beetje te verlichten.

Lesson learned: Gebruik zo veel mogelijk wat je al hebt, in dit geval HART.

Auteur: Christien Nuboer, Collance Communicatie & Journalistiek

Dit artikel delen op je eigen website? Geen probleem, dat mag. Meer informatie.

Avatar foto

Christien Nuboer

Christien Nuboer schrijft al ruim 20 jaar over de proces- en maakindustrie. De eerste 14 jaar vanuit Fluids- en SolidsProcessing en Maintenance Benelux en de laatste acht jaar als freelance hoofdredacteur voor PompNL.nl. Daar schuwt zij geen onderwerp en duikt vol passie in de wereld van pompen, digitalisering, leidingwerk en alle assets in een proces. Maar ook in de recycling verdiende ze haar sporen. Ruim 25 jaar vervulde ze al de functie van (eind)redacteur bij Recycling Magazine waarvoor ze menige werf of verwerker bezocht. Inmiddels kocht ze bijna twee jaar geleden Marktberichten OudPapier, een maandelijkse nieuwsbrief in het hergebruik van oud papier. Maar als mensenmens zoekt ze altijd de mens achter/in een proces. Dat geldt ook voor de oudere mens, vandaar dat ze de opzet van een expertisecentrum in zorgbaden ondersteunt met content.
Lees meer van: Christien Nuboer

Procesindustrie Uitgelicht

Digitale Nieuwsbrief

MIS GEEN INDUSTRIENIEUWS: SCHRIJF JE IN VOOR ONZE NIEUWSBRIEVEN!

Kies je nieuwsbrief: 

Door jouw inschrijving voor de nieuwsbrief, ga je akkoord met onze privacy voorwaarden.